Cevaplayan: karadelik
biri sadece konuşan hayvanlar ve doğa üstü yaratıklar varken masal daha geniş bir açıdan ele alır.kaynak 1 , kaynak 2
fabl
isim, edebiyat Fransızca fable
Kahramanları çoklukla hayvanlardan seçilen, sonunda ders verme amacı güden, genellikle manzum hikâye, öykünce.
masal
isim Arapça me²el
1 . Genellikle halkın yarattığı, hayale dayanan, sözlü gelenekte yaşayan, çoğunlukla insanlar, hayvanlar ile cadı, cin, dev, peri vb. varlıkların başından geçen olağanüstü olayları anlatan edebî tür:
"Masal olsun roman olsun, ikisi de anlatı sanatıdır."- N. Cumalı.
2 . mecaz Boş, boşuna söylenmiş söz:
"Müttefikler karşı hücuma geçtikten sonra, milleti aynı masalla uyutmak olanaksızlaştı."- H. Taner.
3 . mecaz Değersiz, önemsiz şey:
"Yaratıcı gücü kalmayan bir yazıcı bir masaldan başka nedir?"- H. E. Adıvar.
WİKİPEDİ:
içinde bir ders ya da öğüt bulunan öyküdür. Yazar genellikle bu dersi öykünün sonunda, 'gülme komşuna, gelir başına' gibi bir cümleyle özetler.
Fablların kahramanları genellikle havyanlardır. Ama bu hayvanlar insanlar gibi düşünür, konuşur ve tıpkı insanlar gibi davranır.
Dünyanın en ünlü fabl yazarları Ezop ve Jean de La Fontaine'dir. Ezop'un fablları İ.Ö. 300 yılında derlenerek yazıya geçirilmiştir. ABD'li James Thurber ve İngiliz George Orwell çağdaş fabl yazarlarıdır.
Özellikleri
1.Başrollerinde hayvanların rol aldığı hayvanların konuştuğu hayvan hikayeleri..(örn: ağustos böceği ve karınca)
2. Bu isin en bilinen kişileri Beydeba, Ezop ve La Fontaine‘dir.
3. İnsanlar arasında cereyan eden olayları hayvanlar bitkiler ya da cansız varlıklar arasında geçiyormuş gibi göstererek bu yolla insanlara ahlak ve ibret dersi vermek örnek göstermek ya da bir düşünceye güç kazandırmak isteyen bir çeşit masaldır.
4. Teşhis ve intak sanatları üzerine kurulmuştur.
5. Dünya edebiyatında ilk ve önemli fabllar Hint yazarı Beydeba’ya aittir. Beydeba ’nın fablları Kelile ve Dimne adlı bir eserde toplanmıştır.
6. Türkçedeki ilk örneği Harname'dir
 |
Cevaplayan: BilgeSude
Kahramanları çoklukla hayvanlardan seçilen, sonunda ders verme amacı güden, genellikle manzum hikâye, öykünce.
|
|
